• Jaialdian azken aldiz aritu zenetik bi hamarkada igaro ondoren, nazioarteko kantu lirikoaren izar handienetarikoa bihurtu den Peruko tenorra Musika Hamabostaldira itzuliko da.
• Vincenzo Scalera bere ohiko pianistarekin batera, bel canto italiarreko, opera frantseseko eta zarzuelako abestiak zein ariak interpretatuko ditu.
Formatu handiko ikuskizunekin abiatu diren aurreko edizioak ez bezala, Donostiako Musika Hamabostaldiaren 87. edizioa giro intimoko gaualdi batekin hasiko da, igande honetan (abuztuak 2), Kursaal Auditorioan (20:00etan). Gaur egun musika klasikoak duen izar handienetako bat izango da protagonista: jaialdian emandako azken kontzertutik 22 urte igaro ondoren, Juan Diego Flórez tenor perutarra Hamabostaldira itzuliko da, Vincenzo Scalera pianistarekin. Sarrerak ia agortuta daudela, Donostiako ikusleek Kursaal Auditorioa beteko dute, Flórez mundu osoan zehar ospetsu egin duten errepertorioek osatutako programaz gozatzeko: Italiako bel cantoa, opera frantsesa eta zarzuela.
1973an Liman jaioa, Juán Diego Flórez gaur egungo tenor belcantista onenetakoa da eta tenore di grazia delako tradizioaren oinorde nagusia bilakatu da, goi-erregistroan eta ahotsaren malgutasunean duen aparteko maisutasunagatik bereizten den tenor mota. Ikasketak Peruko Musika Kontserbatorio Nazionalean hasi ondoren, Filadelfiako Curtis Institute of Music-en ikasten jarraitzeko beka lortu zuen. Horrela, Bellini, Rossini, Donizetti eta beste zenbait musikagileen errepertorioan mundu mailako erreferente bihurtu duen teknika sendotuz joan da.
1996an eman zion hasiera nazioarte mailako ibilbide musikalari, Pésaroko Rossini Opera Jaialdian Matilde di Shabran-en Corradinoren papera eginez, eta handik gutxira Milango La Scalan jarduteari ekin zion eta han azken hamarkadetako opera-ekoizpen ospetsuenetakoenetan parte hartu du. Ikus-entzuleek une historikoa bizi izan zuten tenorrak La fille du régiment operako “Ah! mes amis” aria, bederatzi bularreko do dituena, bitan abestu zuenean. 1933az geroztik halako keinu bat ikusten zen lehen aldia izan zen eta horrek goi-doen errege gisa zeukan ospea sendotu zuen.
New Yorkeko Metropolitan Opera, Londresko Covent Garden, Vienako Staatsoper aretoen mailako eszenatokietan edo Salzburgoko Jaialdian ohikoa, azken urteetan Flórezek bere errepertorioa erromantizismo frantseserantz zabaldu du, prestigioa eman dion nukleo belcantista alde batera utzi gabe. Era berean, "Sinfonía por el Peru" proiektuaren bitartez, gizarte-arloko jarduera bizia garatuz joan da. Venezuelako El Sistema ekimenean oinarrituta, egitasmo horren helburu nagusia da musikaren bidez milaka haur eta gazteen bizitza eraldatzea. Horri esker, hainbat aitortza jaso ditu, esaterako, Peruko Eguzki Ordenaren Gurutze Handia; 2012an, Austriako Österreichischer Kammersänger titulua ere jaso zuen.
Flórez bere nazioarteko ibilbidearen hasieran izan zen Musika Hamabostaldian eta hirutan esku hartu du jaialdian. 2000. urtean Rossiniren Stabat Mater obrako bakarlaria izan zen Galiziako Orkestra Sinfonikoarekin eta Donostiako Orfeoiarekin batera. 2003an, igande honetan aurkeztuko duenaren oso antzeko egitaraua zuen kantu-errezitaldia eman zuen. Eta 2004an Rossiniren La Donna del lago operako protagonista izan zen, garai hartako Rossiniren interpretatzaile onenetako batzuk bildu zituen emanaldian; gaur egun ere, jarraitzaile askok Musika Hamabostaldiaren historiaren baitan kantu lirikoaren mugarrietako bat bezala gogoratzen dute emanaldi hura.
Jaialdian emandako azken kontzertutik bi hamarkada baino gehiago igaro ondoren, tenorra heldutasun artistiko betean dator gurera, nazioarteko opera-eszenako ahots mirestuenetako bat bihurtuta. Izan ere, inaugurazioan aurkeztuko duen programa bera aste batzuk beranduago Salzburgoko Jaialdi ospetsuaren itxiera kontzertuan interpretatuko du; Donostiako hitzorduaren izaera berezia azpimarratzen du horrek.
Flórezen alboan ahots-laguntzaren maisu handienetako bat bilakatu den Vincenzo Scalera pianista italiar-estatubatuarra izango da. 2003ko errezitalean ere Flórezekin aritu zen, eta ordutik hamaika aldiz partekatu dute agertokia. New Jerseyn jaioa, Manhattan School of Music-en ikasi zuen eta, 1980an, Milango La Scalako talde musikalean sartu zen pianista eta ahots-prestatzaile gisa. Bertan Claudio Abbado, Riccardo Chailly eta Carlos Kleiber bezalako zuzendariekin lan egin zuen. Era berean, Carlo Bergonzi, Montserrat Caballé, José Carreras eta Renata Scotto bezalako ahots mitikoekin lankidetzan aritu da.
Bel cantotik zarzuelara. Flórezen errezitalaren lehen atala italiar tradizio belcantistan datza, eta Vincenzo Bellini, Gioachino Rossini eta Gaetano Donizettiren piezak izango dira entzungai. Malinconia, ninfa gentile, Vaga luna che inargenti edo La ricordanza abestiek Bellini intimoena islatzen dute, non ahots-lerroa purutasun ia instrumentaleko melodietan hedatzen den, eskakizun handikoa fiatoa eta legatoa kontrolatzeko.
Bestalde, Rossini ere egitarauan izango da, bai aretoko abesti finekin — La lontananza eta L 'esule, eta Péchés de vieillesse bildumako piano-bagatela —, bai La Cenerentola operako “Sì, ritrovarla io giuro” ariarekin. Arintasun, zorroztasun eta zehaztasun teknikoko tour de force bat izango da, Flórezen aurkezpen-gutunetako bat. Donizettiren "Ah! rammenta, o bella Irene" kabatinaren doinu grinatsua abestuko du; birtuosismoa emozio dramatikoarekin uztartzen da horretan.
Errezitaldiaren bigarren zatiak hispaniar eta frantziar tradiziorantz zabalduko du begirada. Zarzuela erromantzeekin eta Massenet, Gounod edo Godard egile galiarren ariekin. Reveriano Soutullo eta Juan Vert ("Bella enamorada", El último romántico filmekoa), Agustín Pérez Soriano ("Suena, guitarrico mío", El guitarrico taldeko jota) eta José Serranoren ("Aquí está lo tiene tó...", La alegría del batallón liburukoa) erromantzeek espainiar errepertorio lirikora hurbilduko dute publikoa, bere doinu herrikoiekin eta lirismo zein izaerarekin.
Ernesto Lecuona kubatarraren pianorako Mazurka glissando distiratsuak, hasiera emango dio errezitaldiaren azken atalari. Jules Massenet eta Charles Gounoden bi aria frantziar ezagunekin hasiko da azken esprinta: Masseneten Werther operako "Pourquoi me reveiller?" eta Gounoden Roméo et Juliette operako "L 'amour!... Ah, leve-toi, soleil". Benjamin Godarden Berceuse delikatuaren ondoren, Flórezek Verdiren I Lombardi operako zatirik ezagunena den "La mia Letizia infondere" kabatinaren dotorezia xarmagarriarekin amaituko du bere emanaldia. Gauzak horrela, igandeko errezitalak aurtengo emanaldi nabarmenenetako bat izango denaren tankera du.
